Ofis

Bu sabah Yeni Şafak gazetesinin Bilişim bölümünde TÜBİTAK'a "CD'den çalışan yazılım"la övünmek yakışmaz! başlıklı bir makale okudum.

Açıkcası makaleyi okumanıza bile gerek yok, başlık makalenin yazarının temel derdini ortaya koyuyor. Uludağ ekibinin üstünde çalıştığının bir Live CD olmadığını mı anlatmak lazım, yoksa Live CD'nin bir ekstra olduğunu, LiveCD olan bir sistemi (birçok durumda) sadece dosyaları kopyalamakla bile harddisk üzerine kurabileceğinizi mi, yoksa "Alın işte bu işle uğraşan münafıklar bunlar" modunda bir içeriğin altına ekibin fotoğrafını koymaktaki yaklaşımın yanlışlığını mı? Ben bilemedim.

Ama Pardus hakkında en ufak bir heyecan bile duymadan söyleye söyleye bunu söyleyebilmek ya vicdansızlıktır, ya da birileri yazdıkları yazılar karşılığı barter yapmanın yöntemini bulmuş ;)

Tasarımcılar gösterişli ve animasyonlu web sayfalarını FLASH ile yapmaya, programcılar veritabanından çektikleri verileri grafik olarak göstermek için yazılım bileşenleri, GD ya da ImageMagik gibi yazılımlar kullanmaya devam ederken W3C tarafından standartlaştırılan ve Adobe başta olmak üzere Mozilla gibi devler tarafından da desteklenen SVG (Scalable Vector Graphics) sessiz ve derinden ilerliyor.

Mobil SVG yani taşınabilir cihazlara yönelik SVG teknolojisi ile sistem geliştirecek yarışmacıları Nokia 3650 tri-band GSM cep telefonu bekliyor ödül olarak.

Bir sebeple Wikipedia fazlamesai.net maddesine göz atmak istedim az önce. Silindiğini biliyordum ancak birçok kullanıcının katkısıyla oluşturulmuş bu maddeye sistemin derinliklerinde de olsa ulaşabileceğimi umuyordum. Fakat öyle olmadı. Bu vesile ile de iki konuyu tartışmaya açmak istiyorum.

1992 yılından beri Internet yaygın bir şekilde kullanılmakta. Bu süre içinde öncelikle daha önceden bilgisayar merakı olanlar, sonra da hemen herkez yavaş yavaş bu yeni medyaya dahil olmaya başladı... Öncelikle tamamen teknik adamlardı bu ortamın müdavimleri, daha sonra yavaş yavaş sanatçılar da dahil olmaya başladı. Herne kadar altyapıyı sağlayanlar yine aynı insanlar olsa da, içerik daha bir ön plana çıkmaya, sayfalar artık birer sanat eseri kategorisi haline gelmeye başladılar.

Ve sonra kıyamet koptu, Üniversiteler Visual Communication Design bölümleri açmaya başladılar ve artık hobi olarak bile bilgisayarla ilgilenmeyen insanlar bile tasarım ve Internet konusunda söz sahibi olmaya başladılar.