Kötü Programcıya Övgü

0
FZ
Harold kötü bir programcıydı, gerçekten kötü bir programcı. Hani hem kendisi hem de etrafindaki herkes için kendine yeni bir meslek bulması gereken türden. Ama Harold iyi biriydi ve bir işte ömür boyu çalışacaklardandı; çok uzun süredir şirketteydi. Ezelden beri alt kademelerde olan bir programcısıydı, hiçbir zaman terfi etmedi, her sene maaşına en düşük zammı aldı ve yeri çok değiştiriliyordu. Ama kimse onu işten çıkarmak istemiyordu. Böylelikle ne zaman yeni bir proje başlasa ve yeni adama ihtiyaç olsa, Harold'ın takımının müdürü bu durumu fırsat bilip onu yönetmek zorunda kalacak bir sonrakı bahtsız kişiye gönderiyordu Harold'ı. Bir seferinde bu kişi ben oldum.
Kötü Programcıya Övgü

Bu olay, bir şirkette uzun yıllar kalmanın günümüzdekinden daha anlamlı olduğu 1980'li yıllarda geçiyordu. Yönettiğim ekip çok istekliydi. Belirleyici özelliğimiz daha iyi bir takım olma isteğimizdi ve bu hedef için de epey çalışıyorduk. İyi tanımlamış ve denenmiş süreçlerimiz vardı, gereksinim ve tasarım modelleme yaklaşımları geliştirdik ve gerçekleştirdik; gereksinimleri, tasarımı, kodu, test planlarını, test olaylarını, her şeyi denetleyen kapsamlı bir gözden geçirme yöntemi uyguladık ve bu yöntemi aynı zamanda mükemmelleştirdik. Hatta yenilikçi bir test etme yöntemi geliştirdik. Ve daha etkin olduğumuz zaman, daha da etkin hale gelmek için çok çalışıyorduk. Sonra takıma Harold katıldı.

Harold ekibe katılmadan çok daha önce ekipçe bir anlaşma yapmıştık: hiç kimsenin kötü bir işini projeye dahil etmeyecektik, o iş ister baş tasarımcıdan gelsin, ister test koordinatöründen, isterse de müdürden. Ve hatta Harold'dan gelse bile. Ekibin her üyesinin %100 başarılı olması için gerekli tüm süreçleri, şablonları, desteği, kaynakları, eğitimi, gözden geçirmeyi ve geribildirimi sunuyorduk. Bu başarı oranını ölçen metrikleri bile tanımlamıştık. Harold bize katıldığında ona sistemimizi gösterdik ve eğer bizim ekibin bir üyesi olacak ise bahsettiğimiz süreçlere tam olarak uymanın şart olduğunu açık açık belirttik. Bu disiplin herkes için geçerliydi, Harold için bile.

Bir Program Yeniden Tasarlanıyor

Harold'a verilen ilk görev kolay bir program sayılırdı. Kodlamaya başlamadan önce aldığı pakette iyice gözden geçirilmiş gereksinimler, tüm grafikleriyle birlikte ortaya konmuş görsel tasarım, test koşullarını geliştirmesi için kullanılabilecek, geçerliliği kanıtlanmış bir süreç ve biten kodun gözden ne zaman geçirileceğine dair bir zaman planı vardı. Harold kodu yazarken proje ile ilgili başka meseleler gündeme geldi ve bu yüzden kodunu gözden geçirme tarihini aksattık. Harold gözden geçirmemiz için bize kodunu getirdiğinde birim testlerini çoktan yazıp geçmişti. Bu durum normal ve beklenen süreçteki çalışma sırasına uymuyordu ama Harold'ın hatası değildi ve yazdığı program çalışıyordu, en azından Harold'a göre. Ancak kodu incelemeye başladığımızda gördük ki yazdığı program gözden geçirilmiş ve onaylanmış tasarıma kesinlikle uymuyordu. Harold ekibin sistem tasarımcılarına alternatif bir tasarım sunup bunu savunmamıştı, kendi kafasına göre ne şekilde istiyorsa öyle kod yazmıştı. Bu yüzden de yazdığı kod incelemeyi başarı ile geçemedi. Harold şok geçirmişti: "... ama tüm birim testleri geçti!..." diye bağırmıştı. İtirazları ve şikayetleri kurulum yöneticisine kadar çıkmıştı: "... çalışan bir şeyi yeniden yazmamı istiyorlar!..." Neyse ki bu protestosu görmezden gelindi ve yönetici de ekibin tarafını tuttu. Harold programı tekrar yazmak zorunda kaldı, bu sefer özgün belgelerdeki tasarıma uyacak şekilde. Kod yeniden gözden geçirme sürecine girdiğinde ilk tasarıma uygundu, iyi çalışıyordu ve bir iki basit yorum dışında hiç sorun çıkarmadan süreci başarı ile geçmişti.

Bazen yazılım süreçleri tüm bireysellik ve yaratıcılık izlerini silip atacak şekilde uygulanıyormuş gibi görünür.

Daha İyi Bir Takım, Daha İyi Bir Sistem

Takımca ilginç bir şey fark ettik: Harold başarısız bir programcı olduğu için daha iyi bir takım haline gelmiştik: sürecimizi daha iyi tanımlamış ve daha sıkı uygulamaya başlamıştık, ölçümleri kurmuş ve daha tutarlı bir şekilde almaya başlamıştık, programcılara (özellikle Harold'a) destek ve yönlendirme sağlamayı daha iyi öğrenmiştik. Her şeyden önemlisi, bir takım hedefi ve etiği benimsemiştik: asla kötü iş kabul etmeyecektik ve iş yapamayan, daha zayıf bir takım üyesini de kolayca takımdan çıkarmayacaktık; kişinin takım standartlarına ulaşabilmesi için ne gerekiyorsa onu yapacaktık. Takım üyeleri bu hedefi desteklediği, kaynaklardan yararlandığı ve geçerli ürünler ürettikleri sürece takımımızın bir parçası olabilirdi ve takım onları profesyonel olarak gözetecekti. Bu etik bizi daha iyi bir ekip yaptı.

Modern fizik, bir sistemin davranışının o sistemin tek tek parçalarının davranışının doğrudan bir fonksiyonu olmayabileceğini öğreniyor. Bir saatin içindeki çark dişlerinin hepsi büyük çark dişi olmak zorunda değil. Bazen bir sistemde daha az iyi parçalar kullanarak daha iyi davranış elde edebilirsiniz. Bazen en iyi takımlar sadece süper kahramanlardan oluşmazlar ve eğer bir takım bir sınırlamayı aşmakta kararlı davranırsa, kendi personelinden kaynaklanan bir sınırlandırma bile olsa, o sınırlandırmanın olmadığı durumundakinden bile daha iyi bir takım haline gelebilir. Kötü programcıları işe almalıyız demiyoruz ama takımlar bir kutudaki birbirine bağlanmamış somunlar ve civatalar gibi değiller, onlar bir sistem. Etkin bir takımın dinamikleri bazen göründüğünden daha karmaşık ve inceliklidir ve performansı düşük kişilerin projeye ürettikleri ürünlerin ötesinde ve farklı etkileri olabilir.

Bazen yazılım süreçleri tüm bireysellik ve yaratıcılık izlerini silip atacak şekilde uygulanıyormuş gibi görünür. Sanki sistem kurmak, düşünce gerektirmeyen bir süreç haline getirilmeye çalışılır. Bu takımda biz bunu özellikle yapmamaya özen gösterdik; ama aynı zamanda kimsenin değerini ve getirisini düşünmeden herhangi birşeyi herhangi bir anda değiştirmesine izin vermemeye dikkat ettik. Kuşkusuz kimseye sadece tembellikten, yanlış anlamalardan veya yetersizliklerinden dolayı değişiklik yapmalarına izin vermedik. Ve kimsenin başarısız olmasına da izin vermedik.

Harold'ın Kurtuluşu

Harold'ın kodu onaylandığında kendisi herkesi şaşırtan şu sözleri sarf etti: "Biliyor musunuz, bu tasarım benim daha önce yaptığımdan çok daha iyi." Aslında o andan sonra Harold bizim yaklaşımımıza tamamen inanmaya başladı ve yine herkesi şaşırtacak şekilde bizim ekibin ve sürecin misyoneri gibi davranmaya başladı. Bununla kalmadı, ekibin sürecine ve kullandığı araçlara da katkıda bulundu, elbette uygun ekip incelemeleri ve onaylarından sonra.

Ekibimiz yazılan bir kodun inceleme esnasında varabileceği en üst kalite seviyesini "OLDUĞU GİBİ" olarak belirlemişti. Yani incelenen kodda hiçbir hata yoksa, hiçbir işlevsel sorun, tasarıma dair bir şüphe yoksa, belgelendirme tamamen yapılmışsa ve imla hatası dahi yoksa bu sistem "OLDUĞU GİBİ" kabul edilebilir, mükemmel bir sistem olarak etiketleniyordu. Projenin yaşam döngüsü boyunca gerçekleştirdiğimiz 500 incelemeden sadece tek bir kişinin hazırladığı bir kod "OLDUĞU GİBİ" kalite seviyesiyle geçebilmişti. O kişi Harold idi.

Phillip G. Armour'ın "In Praise of Bad Programmers" başlıklı makalesinden yazarın izni ile Elif T. Kuş, Yaşar Safkan ve Emre Sevinç tarafından Mart 2010'da çevrilip yayımlanmıştır.

Kaynak: http://ileriseviye.org/blog/?p=3025

Görüşler

0
Tarık
Çok soğuk bir hikaye.

Çok soğuk başarısız programcı VS Başarılı programcı karşılaştırması

Bana programcılık, hacker hikayesinden çok robotize ISO9001, OHSAS18001 kalite standardı başarım kılavuzlarını hatırlattı.

İnsanların neden medya hacker lığına özendiklerini şimdi az biraz anlayabiliyorum. Zira uzmanlık arttıkça herkesin ilgisini çeken edebiyat yerini böylesi soğuk hikayelere bırakıyor anlaşılan. Biraz insan edebiyatı yahu!, dönün artık şu Mars atmosferinden...!
0
ekomut
Kesinlikle katılıyorum.
0
mtkocak
İhsan berbat bir programcıydı. Çalıştığı işyerinde, beyaz duvarlarda oynaşan huzursuz jaluzi gölgelerinin verdiği mutsuzluğun otomatik termostatlı klima sesleriyle karıştığı zamanlarda çalışırdı hep. Klima rüzgarında titreşen jaluzi yaprakları her zaman koda eklemeyi unuttuğu son class yüzünden çöken moralinin getirdiği melankoliyle cıvıldaşmakta, fotokopi kağıtlari ise bu soğuk gecelerde etrafta uçuşmaktaydı.
0
Tarık
...
0
Tarık
...
0
SydBarrett
İşini severek, samimiyetle yapmaya çalışan, farklı düşünen ve özeleştiri yapabilen insanın mutlu sonu.

Motive eden bir yazı, Teşekkürler.
Görüş belirtmek için giriş yapın...

İlgili Yazılar

Windows İçin Muhasebeci

muhasebeci

Bir süredir gelişimi açık kaynak kodlu olarak devam eden muhasebeci artık windows altında da çalışmaktadır. Gelişimine başladığından beri GTK+ grafik kütüphanesinin yanında GNOME kütüphanesi de kullandığından sadece GNU/Linux altında çalışan program, kaynak kodlarında düzenleme yapılarak GNOME kütüphanesinden arındırılmıştır.

PostgreSQL 7.4 sürümü duyuruldu

madness

PostgreSQL Global Development Group (PGDG), PostgreSQL Nesne İlişkisel Veritabanı Yönetim Sistemi'nin (ORDBMS) 7.4 sürümünü duyurdu.
Detaylı bilgi için: Basın Bülteni

Midnight Commander v4.6

m1a2

Emektar dost Midnight Commander`dan (MC) sonunda yeni haberler gelmeye başladı. Miguel Icaza`nın GNOME`a kayması ve şu Mono işiyle kendisini fazlaca meşgul etmesinden sonra gelişmesi önemli ölçüde duran MC çok uzun süre v4.55`de asılı kalmıştı. Tam ümidi kesmişken başını Pavel Roskin`in çektiği yeni bir geliştirici grubu olayı ele aldı ve üst üste yapılan release`lerle v4.6 ufukta gözüktü. En son mc-4.6pre3 geçen hafta duyurulduktan sonra final sürümün büyük bir aksilik olmazsa bu ay sonuna yetişmesi bekleniyor.

Yapay Zeka ve GAWK

FZ

Neden Yapay Zekâ için GAWK?

YZ programlama sınıfında kullandığımız programlama dilinin GAWK olduğunu duyan insanların çoğu epey şaşırıyor. Bunu anlayabiliyorum. Evet, GAWK kullanıyoruz. GAWK, Aho, Weinberger ve Kerninghan tarafından geliştirilmiş ve pek çok kişi tarafından programlama dili olarak bile kabul edilmeyen şu eski kalıp tanıma dilinin Gnu versiyonudur. PERL veya TCL örneklerinde olduğu gibi pek çok kişi bu dili "scripting dili" olarak ele alır. İçinde nesneler yoktur, fonksiyonel değildir, gömülü olarak mantık programlama öğelerini barındırmaz. İnsanların şaşkınlığı şunları duyunca tam bir kafa karışıklığına dönüşüyor: (a) her ne kadar öğrenciler projelerinde istedikleri dili kullanma hakkına sahip olsalar da; (b) sadece tek bir istisna hariç, en iyi sonuca ulaşan öğrenciler GAWK ile proje geliştirenler (not: söz konusu istisnanın sahibi PASCAL kullanmış olan bir programcı, kendisi şu anda NSF bursu ile Harvard'da matematik doktorası yapıyor.) C, C++ ve LISP programcıları GAWK ile çalışanların performanslarına yaklaşamadılar (PROLOG ve JAVA kullanarak proje yapan bir öğrencimiz çıkmadı henüz).

Xen: VMware® için özgür alternatif

roktas

VMware`in özgür ve üstelik daha hızlı alternatifini buluyoruz galiba. Bu haber OSNews`de dikkatimi çekti. Xen, Cambridge üniversitesi Bilgisayar Labortuvarlarında geliştirilmiş özgür lisanslı bir sanal makine yazılımı. İhtiyaç sahipleri bilirler, sanal makine yazılımları özellikle önyükleme ve sistem kurulumu yazılımlarının test edilmesinde, kirlilik oluşturmadan farklı işletim sistemlerinin denenmesinde çok yararlıdır. VmWare`in mevcut alternatifleri Bochs ve Qemu yeterli performansa sahip değiller ve böyle bir şeye hakikaten ihtiyaç vardı. (Qemu Bochs`dan çok daha iyi durumda, fakat VmWare ile karşılaştırıldığında maalesef o da yavaş kalıyor.) Xen özel tekniklerle (?) böylesi bir yüksek performansa ulaşabiliyor. Daha şimdiden Redhat, Novel, HP vb. bu projeye üşüşmüş durumdalar. Xen`in Linux çekirdek kod tabanına eklenmesi de gündemde. Ha unutmadan, anladığım kadarıyla teknik olmaktan ziyade yasal nedenlerden dolayı Xen'de sanal Windows çalıştırmak mümkün değil henüz. Ama ekran görüntüleri NetBSD`yi deneyebileceğinizi söylüyor. Bu güzel :-)